Tomasz Tymoteusz Florian Kolbe

Tomasz Kolbe urodził się w 1828 roku w Opocznie jako syn Ferdynanda Kolbe, majora Wojska Polskiego, i Anastazji z Komierowskich. Jego ojciec był uczestnikiem powstania listopadowego, a matka była dziedziczką dóbr Sielc koło Ostrowi Mazowieckiej. Wychowywał go brat matki, Józef Komierowski z Wąsewa.

Studiował w Pułtusku i w Warszawie, a następnie w Krakowie i Fryburgu. Planował wsparcie powstania wielkopolskiego, lecz wówczas nie wiadomo, jak się w nie zaangażował. Od 1848 przebywał w Paryżu. Znał i cenił Juliusza Słowackiego.

Po powrocie do kraju w 1856 wydzierżawił majątek Dąbrówka k. Chorzeli i aktywnie zajmował się działalnością społeczną i konspiracyjną. W 1861 otrzymał spadek po wuju Komierowskim i wycofał się z działalności spiskowej. W 1862 został wybrany do Rady Powiatowej w Przasnyszu. W czerwcu 1862 Komitet Centralny mianował go naczelniku powiatu przasnyskiego. W folwarku Dąbrówka szykowano się do walk powstańczych.

Przed wybuchem powstania styczniowego Kolbe polecono zajęcie Przasnysza, lecz akcja się nie powiodła. Pod koniec stycznia 1863 Kolbe zorganizował w Przasnyskiem partię powstańczą. 3 lutego 1863 na czele oddziału wyparł z Chorzel do Prus piechotę rosyjską, 4 lutego zajął Janowo. W zajętych ośrodkach ogłaszał władzę powstańczego Rządu Narodowego i uwłaszczenie chłopów. Następnie wraz ze swoją partią (około 100 ludzi) przeszedł w Mławskie. 15 lutego pod Dębskim został ranny, jednak w kwietniu utworzył w okolicach Ciechanowa nowy oddział.

W trakcie bitwy pod Rydzewem 5 maja został śmiertelnie ranny lub się postrzelił, nie chcąc trafić w ręce wroga. Pogrzeb Kolbego zgromadził ogromne tłumy włościan. Ciało zostało pochowane na cmentarzu w Unierzyżu. Inni dowódcy powstańczy odwoływali się do legendy Kolbego jako wybitnego dowódcy i przybierali jego nazwisko jako pseudonim konspiracyjny.