Władysław Majchrzyk
Biografia
Władysław Majchrzyk urodził się 10 czerwca 1914 r. w Opocznie w rodzinie Mikołaja i Władysławy z domu Koseckiej. Ukończył Szkołę Powszechną im. Kazimierza Wielkiego w Opocznie (1928) i dwukrotnie Szkołę Rzemiosł Przemysłowych w Tomaszowie Mazowieckim. Następnie wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy, którą ukończył w 1934 r. jako mechanik samolotowy z podstawowym wyszkoleniem w pilotażu. Kontynuował naukę w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Sadkowie. Po uzyskaniu specjalizacji pilota myśliwskiego ukończył Kurs Wyższego Pilotażu w Grudziądzu i został przydzielony do 123 Eskadry Myśliwskiej 2. Pułku Lotniczego w Krakowie.
Podczas lotów ćwiczebnych czasami zdarzały się niebezpieczne sytuacje: 28 kwietnia 1937 r. zatarł się silnik w jego samolocie PZL P.7 i Majchrzyk musiał przymusowo lądować na lotnisku Rakowice. 22 lutego 1938 r. podczas ćwiczebnej walki powietrznej doszło do zderzenia samolotów; obie maszyny zostały zniszczone, piloci wyskoczyli na spadochronach; Majchrzyk doznał kontuzji stopy.
W kampanii wrześniowej służył w 122 Eskadrze Myśliwskiej. Latał na samolocie RWD-8, a 1 września 1939 r. przetransportował 5000 sztuk amunicji dla 23 eskadry obserwacyjnej w Palczowicach. 9 września 1939 r. wspólnie z innymi pilotami w rejonie Skawiny prowadził patrol i walki; 3 września 1939 r. jego samolot został silnie postrzelany w rejonie Kłaja. Ogólnie we wrześniu 1939 r. piloci 122 Eskadry zestrzelili 2 Do-17; Majchrzyk miał 1/2 zestrzeleń.
17 września 1939 r. przekroczył granicę rumuńską i został internowany w Calafat nad Dunajem. Zbiegał z obozu i dotarł do Marsylii, skąd pociągiem dotarł do bazy polskiego lotnictwa w Lyonie. 1 marca 1940 r. rozpoczął szkolenie w Szkole Pilotażu Myśliwskiego w Avord, które zakończyło się 15 maja 1940 r. Następnego dnia został przydzielony do osłony fabryki w Bourges, w której montowano amerykańskie samoloty myśliwskie (V Klucz Kominowy). Pomimo udziału w około 20 lotach bojowych podczas kampanii francuskiej Majchrzyk nie stoczył walk z nieprzyjacielskimi maszynami. W lipcu 1940 r. przedostał się do Anglii, po czym został przeniesiony do bazy lotniczej w Blackpool, gdzie otrzymał numer służbowy RAF 783296. We wrześniu 1940 r. został przydzielony do 308 „Krakowskiego" Dywizjonu Myśliwskiego, gdzie służył w stopniu sierżanta. Od początku 1941 r. piloci tego dywizjonu latali na samolotach Spitfire. 28 czerwca 1941 r. w locie nad Francją w rejonie Hazebrouck zestrzelił prawdopodobnie jednego Me 109F.
Na początku 1943 r. zgłosił się na ochotnika do służby w Tunezji. Do Polskiego Zespołu Myśliwskiego zwanego „Cyrkiem Skalskiego" przyjmowano tylko najlepszych pilotów (z 68 kandydatów wybrano szesnastu). W czasie służby w Afryce w 37 lotach bojowych odniósł jedno pewne zwycięstwo (20 kwietnia 1943, Spitfire F.IX, ZX-9 EN300, zestrzelił MC.202) i zaliczył jedno uszkodzenie (6 kwietnia 1943, Spitfire F.IX, ZX-9 EN300, uszkodził Bf 109).
Po zakończeniu służby w Polskim Zespole Myśliwskim 3 lipca 1943 r. wrócił do Wielkiej Brytanii do macierzystego 308 Dywizjonu Myśliwskiego. W marcu 1944 r. został przeniesiony do Oddziału Napraw i Ratownictwa Technicznego (411 RSU), gdzie oblatywał Mustangi po naprawach. 3 lipca 1944 r. wrócił do 308 Dywizjonu. 23 marca 1945 r. skierowany do 84 GSU. Po niecałych dwóch miesiącach wrócił do 308 i pozostał do rozwiązania 13 stycznia 1947 r. W czasie całej służby zniszczył na pewno 1 i 1/2 maszyny wroga, zniszczył prawdopodobnie 1 maszynę i uszkodził 1 i 1/2 maszyny. Na liście Bajana zajmował 194 miejsce.
Życie prywatne: W 1948 r. wyemigrował do Hamilton, Kanada. Pracował na farmie, a następnie jako operator maszyn w stalowni. W 1979 r. przeszedł na emeryturę. Był żonaty z Urszulą Kołodziej i miał córkę Camille. Był aktywnym działaczem Stowarzyszenia Lotników Polskich w Hamilton. Zmarł 14 października 2001 r. w Hamilton, Ontario. Został pochowany na cmentarzu Holy Sepulchre Cemetery w Burlington.
Odznaczenia i nagrody
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (7 listopada 1944)
Krzyż Walecznych czterokrotnie
Medal Lotniczy
Krzyż Wybitnej Służby Lotniczej
Brązowy Krzyż Zasługi
Gwiazda za Wojnę 1939–1945
Gwiazda Lotniczych Załóg w Europie
Gwiazda Afryki
Gwiazda Atlantyku
Medal Obrony
Medal Wojny 1939–1945
Upamiętnienie
3 października 2014 r. odsłonięto tablicę upamiętniającą chorążego Władysława Majchrzyka na ścianie Szkoły Podstawowej nr 2 w Opocznie.