Włodzimierz Perzyński

dramatopisarz, poeta, powieściopisarz, nowelista
06.07.1877 21.10.1930 Opoczno

Biografia

Włodzimierz Perzyński był synem dziennikarza Henryka Perzyńskiego i Leokadii z domu Bogatek. Urodził się w Opocznie i w młodości uczęszczał do gimnazjum w Warszawie, a następnie uczył się w Petersburgu, gdzie zetknął się z rosyjską literaturą i ideami artystycznymi.

Po powrocie do Warszawy w 1896 podjął pracę w Dzienniku dla Wszystkich i Anonsowym; w 1897 rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, jednak studiów nie ukończył. Do grona jego znajomych należeli artyści tacy jak Adam Grzymała, Władysław Orkan, Adolf Nowaczyński i inni. W 1898 debiutował w wierszach w tygodniku Życie. W 1901 (z datą 1902) wydał tomik Poezje - jedyne poetyckie wydawnictwo. Porzucił lirykę na rzecz satyry. W 1904 napisał komedię Lekkomyślna siostra, która odniosła sukces; kolejne utwory to Aszantka (1906) i Szczęście Frania (1909).

W 1907 wyjechał za granicę – do Paryża, a następnie do Szwajcarii i Włoch; regularnie przesyłał drobne teksty literackie do polskich gazet. W 1913 ponownie zamieszkał w Warszawie, wznowił współpracę z Tygodnikiem Ilustrowanym i działał w redakcji Rzeczpospolitej; współpracował także z teatrami i pełnił funkcje kierownika literackiego zespołów teatrów stołecznych. Należał do Związku Autorów Dramatycznych jako wiceprezes i do Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich; od 1919 był sekretarzem Związku Pisarzy Orła Białego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej pracował w Wydziale Propagandy Armii Ochotniczej.

Pod koniec życia stopniowo tracił słuch, co przyczyniało się do jego samotności. Zmarł w 1930 roku i spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 205–III–3).

Jego debiut teatralny był rezultatem kłopotów finansowych. Na namowę Stanisława Ostrowskiego napisał pierwszą komedię Lekkomyślna siostra, która odniosła sukces na scenie teatru miejskiego. Później powstały utwory takie jak Aszantka (1906) i Szczęście Frania (1909). Jego twórczość była często postrzegana jako krytyka ówczesnej moralności mieszczańskiej i bywa porównywana z twórczością Gabrieli Zapolskiej.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Debiut teatralny Lekkomyślna siostra (1904) i sukces na scenie.
Napisanie licznych komedii i nowel, w tym Aszantka (1906) i Szczęście Frania (1909).
Kierownik literacki zespołu teatrów stołecznych oraz wiceprezes Związku Autorów Dramatycznych.
Sekretarz Związku Pisarzy Orła Białego od 1919.

Ciekawostki

Pod koniec życia stopniowo tracił słuch.
Zmarł w Warszawie i spoczywa na cmentarzu Powązkowskim (kw. 205–III–3).
W czasie wojny polsko-bolszewickiej pracował w Wydziale Propagandy Armii Ochotniczej.

Udostępnij